31-08-13

Herinneringen opslaan...

... dat doe ik met al mijn zintuigen. Ik denk dat dit met mijn HSP-trekje te maken heeft.


Van mijn vorige bezoeken naar Malta heb ik maar weinig foto's. Ik heb daar altijd al het gevoel gehad dat wat ik daar zag en voelde ik niet in één foto kon vatten.

Ik heb het ooit een keertje geprobeerd... toen had ik 3 fototoestellen op zak. Ik was dat tot op vandaag totaal vergeten, tot ik mij plots een foto herinnerde die ik genomen had... Ik ben in de bak met 'nog te klasseren foto's' gaan zoeken en heb er inderdaad een enveloppe gevonden. Ik had een pocket toestelletje voor zwart/wit foto's, een wegwerptoestelletje voor panorama foto's en mijn ouwe getrouwe metgezel Voigtländer. De foto's bevestigen het gevoel, dat de indrukken niet in een foto te vatten zijn...


Daarna ben ik het anders gaan doen... Ik ben voor iedere speciale locatie bepaalde muziek gaan gebruiken... In die tijd liepen we nog met een -hoe noemt dat ding nu weer... zoiets waar je een cassetje in steekt... euh- een walkman rond! Tot op de dag van vandaag bij voorbeeld kan ik naar 'shine on you crazy diamonds' van Pink Floyd luisteren en dan zit ik op slag weer op mijn bankje en zie, voel, ruik en hoor ik weer Upper Baraca Garden en het zicht op Grand Harbour en de 3 Steden... Officium van Jan Garbarek brengt me dan weer naar Hagar Qim en op de muziek van Queen kan ik uren herinneringen ophalen aan de busritten met de groene, later gele bussen.


En alhoewel mijn reisgezelschap in alle talen protesteert, zal ik het toch nog een keertje proberen... met mijn Nikon P510 deze keer... Dank zij het digitale tijdperk moeten we niet meer zuinig 'klikken' en kan ik naar hartenlust de grenzen van de gevoelige plaat aftasten. Ik zal het uiterst mindful doen, in combinatie van al mijn zintuigen en dan zien we wel wat het geeft. Ik heb het gevoel dat ik tijdens deze reis nood heb aan iets tastbaar of zichtbaar of zo...

Dus Sweetie, ondanks al je protest, wil ik tijdens ONZE vakantie ongecensureerd foto's nemen Knipogen

 

Sahha

15:21 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-08-13

En als dromen dan werkelijkheid worden...

... dan moeten we willens nillens met de beperkingen rekening houden...


Hoe enthousiast ik gisteren nog was en mijn Top 3 ineens een Top 'allerplaatsen' werd, ben ik mij toch bewust van onze beperkingen...


Hoe we het ook zullen draaien of keren, Jenny en ik zullen op reis gaan en vergezeld worden door irritante T(innitus), onvoorspelbare H(yperacusis), ambetante F(ibromyalgie) en vermoeiende CVS. Alhoewel ze geen geldige documenten hebben zullen zij mee aan boord gaan, mee inchecken en meegaan op verkenning. Die kl*te aandoeningen zullen zelfs samen met ons op MIJN favoriete bankje zitten in Upper Baraca Garden. Valletta Upper Baraca.jpg


We kunnen alleen maar hopen dat ze zich zullen gedragen en niet alle aandacht naar zich toe zullen willen trekken!


Ik wil nu niet zeggen dat deze gedachte een domper op de vreugde zal zetten, maar het maakt het toch allemaal maar extra spannend en het wordt een reuze opgave om er toch het beste van te maken en er het maximum uit te halen.


Tegenwoordig hebben ze op Malta ook 'hop on, hop off'-bussen... In het ergste geval doen we op deze manier aan wat sightseeing hé Onbeslist


En we zullen ook wel soelaas vinden in het verwarmd binnenzwembad en de spa van het hotel Tong uitsteken 

Waarmee ik wil zeggen dat ik echt niet op jullie gemoed wil werken of medelijden opwekken Knipogen 

Sahha.

18:14 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-08-13

Dromen...

... doet iedereen wel eens en af en toe komt er 'ns eentje werkelijkheid. Soms moet je 't alleen doen en soms krijg je hulp Knipogen

Ik droom al heel lang om nog eens naar Malta te kunnen gaan en op 6 november is het dan zover (nog 69 keren slapen... tukjes niet meegerekend!).

 

Wie mij kent, weet dat ik een boontje heb voor dat kleine eiland in de Middellandse Zee en ook voor zijn bewoners. Ik heb er geen verklaring voor... Toen ik als tiener - lang geleden in de jaren tachtig - door de brochure van Top Vakantie bladerde (via de NMBS), las ik dat ik als 16-jarige naar Malta kon reizen... Ik had geen idee waar het ergens lag, maar ik moest en ik zou daar naartoe gaan! Toen ik op 26 juli 1984 voor de eerste keer voet aan de grond zette op Malta, had ik het gevoel dat ik 'thuis kwam'. Ik weet niet waar dit gevoel vandaan komt, tenzij misschien dat ik in een vorig leven op Malta gewoond heb. 

Tot in 1997 ben ik er nog regelmatig terug geweest en heb er niets anders dan mooie herinneringen aan over gehouden. Ik ben van plan om er samen met Jenny ook nu een onvergetelijke reis van te maken.

Ondertussen heeft ook daar de tijd niet stilgestaan en zal er veel veranderd zijn. Ik ben enerzijds wel bang voor die veranderingen, maar anderzijds sta ik te trappelen vol ongeduld voor een nieuwe portie Malta.

Door onze (Jenny en mijn) medische beperkingen zal ik Malta op een andere manier rondtrekken als vroeger. Ik had me dan ook al heel lang voorgenomen om het TO DO-lijstje heel beperkt te houden... maar nu er een concrete afreisdatum is en het allemaal echt begint te voelen, word ik gulzig! Mijn herinneringen worden weer levendig, mijn oude schrijfsels voeden dit nog meer en de massa foto's op internet doen me hunkeren...

Ik wil zeker op mijn bankje gaan zitten in Upper Baraca Garden! En ik wil Jenny zeker Mdina laten zien... the Silent City! Ik zou ook graag nog eens de magie voelen van mijn favoriete tempelcomplex Hagar Qim. Dit is mijn Top 3!

Maar de afgelopen dagen bedenk ik dan weer... dat Marsaxxlokk ook heel mooi en rustig is; ik wil die Luzzu nog wel eens van dichtbij zien. En als ik dan toch op mijn bankje in Valletta ga zitten, kan ik misschien eens naar de Sleeping Lady gaan kijken in het Archeological Museum... Dat ligt in Republic Street, dus is het Paleis van de Ridderorde niet zover af en vandaar is het maar een stapje meer naar de kathedraal; ondertussen zitten we al halfweg in Valletta en komt Fort Saint Elmo in zicht... ook altijd een bezoekje waard... en de Malta Experience gaan bekijken... dat moet iedereen toch doen bij aankomst op het eiland. Als we naar Mdina gaan, dan is het Ta 'Qali Craft center niet zover af en ik zou die glasblazers nog eens zo graag aan het werk zien; misschien kan George, de juwelier, mijn ene oorring namaken, dat ik weer een paar heb... Tijdens de busrit van en naar Mdina komen we voorbij Mosta Dome en ook voorbij Attard waar San Anton Gardens liggen, waar ik met Joe vroeger vele uren heb zitten praten.

De oude bussen rijden ondertussen niet meer, maar ik heb wel gelezen dat je naar de 3 Steden kan, vanaf de ferry aanleg in Valletta met een echt vintage bus... Hoooo, hoeveel uren heb ik niet op die bussen over het eiland gehobbeld? De 3 Steden zijn ook mooi... Ik begin spontaan te likkebaarden als ik denk aan de appelsien die ik van John kreeg en op at op het bankje (neen, een ander... maar je ziet het ene bankje wel staan, vanop het andere bankje... en vise versa... 'enkel' gescheiden door Grand Harbour)... het bankje dus, buiten aan het Maritim Museum in Vittoriosa. Ik heb toen ook enkele woordjes Maltees geleerd 'merhba' 'sahha' 'kifintir'... Ze staan als blijvende herinneringen nog steeds in mijn schrijfsels van toen...DSCN2912.JPG

Zo kan ik nog uren doorgaan, maar dan is het allang geen blogje meer...

O ja, dit Maltees mopje heb ik zonet teruggevonden tussen mijn schrijfsels en wil ik nog wel meegeven: hoe kwispelen honden en katten in Malta met hun staart? Mijn antwoord was 'slow', maar eigenlijk moest het zijn: op en neer, want van links naar rechts lukt niet, omdat de straten te smal zijn Lachen

Het volgende is geen grapje. Het zou als eerste paragraaf kunnen dienen in een boek 'Malta voor dummies'. Langs welke kant van de weg rijdt men in Malta?... Langs de kant waar de schaduw op de weg valt! Verstomd

Sahha 

18:04 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |