17-03-12

Alleenstaand Vrouwke met 2 honden

't Is te zeggen, dat ik tijdelijk een alleenstaand Vrouwke ben hé.

't B'sje is met een verbouwing bezig in het Antwerpse en om geen tijd onder de baan te verliezen heeft hij de caravan mee en slaapt hij dus op verplaatsing.

Ik heb jaren alleen gewoond, heb altijd mijn plan getrokken en vond dat ook wel een leuke periode in mijn leven. Afgelopen week vond ik het ook weer eens plezant om met (bijna) niemand rekening te moeten houden, maar voor de rest had ik precies Murphy over mijn schouder neerkijken...

Maandag deed mijn auto wel heel raar: rubbergeur (en neen, ik was geen burn-out aan het geven) en een vreselijk lawaai van onder de motorkap... Eén telefoontje naar mijn garagist met een gedetailleerde omschrijving van het probleem was voldoende om een 'diagnose' te stellen: de aircopomp was vastgelopen. Gevolg was een ritje naar Gent en met een vervangautootje terug naar huis komen... Een Chevrolet Corsica mag dan wel vlot rijden... ik vind er maar niks aan: zo met je gat over de grond zoeven, naar de onderstellen van camions kunnen staren... Bla!

Dinsdag heb ik het slot van de deur van mijn droogkast losgetrokken, maar... alleenstaand Vrouwke geeft dat op haar eigen manier opgelost... met behulp van een scherp keukenmes en de sleutel van de achterdeur... (origineel, maar efficiënt).

Woensdag ben ik er dan in geslaagd om mezelf buiten te sluiten, want ik had mijn Van dus naar de garage gebracht, maar ik had mijn huissleutels in mijn auto laten liggen... (zucht)

Maar vanaf dan is het beginnen beter gaan!

Het zonnetje was deze week van de partij en dan gaat alles veel beter. Het was dus al bij al voor mij persoonelijk een goeie week. En volgende week nog meer van dat!!!!!!

En toch werd dit alles overschaduwd door wat er met die jonge mensen gebeurd is, tijdens dat busongeval in die tunnel van Sierre, in Zwitserland.

Ik heb gisteren tijdens de Nationale dag van rouw een zwart lintje aan de antenne van mijn auto gehangen en ik heb, hier thuis in mijn eentje, de minuut stilte om 11 uur gerespecteerd. Ik heb de rouwregisters in de beide scholen digitaal getekend. Meer kan je niet doen, tegen zoiets sta je machteloos.

Zeg je geliefden op tijd en stond dat je van ze houdt, ga niet in ruzie uiteen en stel niet uit tot morgen wat vandaag nog kan. Hol jezelf niet voorbij en geniet van het leven, want het kan zo voorbij zijn!

Freddy, ik hou van je.
Ro & Yakke, jullie geven kleur aan mijn leven.
Sandrine & Chloë, mijn lieve schatten ♥
Dolores, ik ben zo blij dat jij mijn zus bent.
Jenny, Sweetie, ik ben zo ontzettend blij met je vriendschap.
Liefste lotgenootjes, jullie betekenen zoveel voor mij.
Verre, dichte, oude en nieuwe vrienden: bedankt dat jullie in mijn leven zijn.

Sahha

21:43 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-03-12

Zonnetje in huis

Vandaag had ik Baby♥ op bezoek en dat is dan mijn zonnetje in huis!

Dus, niettegenstaande het hele triestige weer, had ik een fantastische dag vandaag!

Volgende week wordt ze al een jaar en het is onbeschrijflijk welk een vreugde zo'n klein meisje in ons leven brengt. Vandaag heb ik haar taart met 1 kaarsje bestelt!

Ik vind het gewoon fantastisch om die kleine bezig te zien: de verwondering op dat gezichtje bij het verkennen van de wereld, hoe ze telkens weer wat nieuws leert... adembenemend om ze bezig te zien!

Een dagje met Baby is natuurlijk niet te onderschatten, maar ik profiteer mee van haar routine: ik eet op tijd 's middags, wanneer zij haar middagdutje doet, doe ik dat ook en om 4 uur eet ik fruit mee met haar! Met Baby in je buurt word je gedwongen om rustig te zijn, want hoe rustiger ik ben, hoe rustiger Baby is en ik weet niet wat het is, maar de tinnitus lijkt er precies niet te zijn als ik Baby vasthoud!

Ik ben vanavond ook naar de kinesist geweest. Nadien heb ik nog avondeten gemaakt en tussendoor had ik mijn zus aan de telefoon om wat bij te praten.

Ik ben gelukkig! Meer moet dat toch niet zijn: goed gezelschap, een goeie babbel en genoeg energie om de dag door te komen, mij hoor je niet klagen!

Ik kruip nu maar onder de wol en denk van morgen mijn dag te beginnen met een bezoekje aan mijn IR cabientje... om de goeie vibes nog wat langer vast te kunnen houden.

Sahha.

22:29 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-03-12

Winterslaap

Na een redelijk goeie nacht, was ik iets na achten zodanig wakker dat ik zelfs aan het overwegen was om al op te staan... Meestal kom ik niet voor 9 mijn bed uit.

Ik ben dus echt opgestaan... zag ineens iets verdachts aan de Velux... 'hum, dit kan toch niet waar zijn?' Ik keek onmiddellijk naar de andere kant van het huis en zag door de ramen... dat het aan het sneeuwen was!!!!!!

SNEEUW Verstomd SNEEUW g...v...d... !!!!!!!!!

'Als alles weer groen is en de zon schijnt, moet je me maar komen wekken. Ik ga in winterslaap!!!!!' heb ik aan mijn man gezegd en ik ben mijn bed weer in gedoken.

Pfffffff, dit hou je nu toch niet voor mogelijk! Eergisteren was het weer nog zalig: de vogeltjes floten, de zon gaf al wat warmte af. Wij hebben zaterdag al wat 'winterlucht' buiten gelaten door het schuifraam een half uurtje open te zetten. Een briesje speelde met de bamboemobile die mijn lieve buurvrouw uit Bali had meegebracht... De lente stond voor de deur... dacht ik!

En vandaag was het weer winter... Om kwart vóór elf ben ik wakker geworden van de sneeuw die van de rolluik van het dakraam schoof... BLA! Tot zover mijn winterslaap.

Voor de rest van de dag heeft het hier goed geregend en de sneeuw is tot in de vooravond blijven liggen. Dat zijn zo van die dagen die ik kan missen als de pest hé. Ik word daar echt niet vrolijk van! Ik zeg vaak dat ik op zonne energie werk, maar zoals ik mij voel... ik zou het haast zelf gaan geloven.

Ik neem al een paar dagen extra voedingssupplement en vandaag is dat toch beginnen te lonen: ik heb hier beneden gestofzuigd en daarenboven nog avondeten op tafel getoverd: Griekse balletjes met rijst (een Colruyt-receptje; voor de eerste keer klaar gemaakt en goed gekeurd). Voor een fibro'ke gelijk ik is dat een hele prestatie: schouderklopje aan mezelf!

Ons Yakke (Alaskan Malamute van 9 maanden) heeft een nieuwe bezigheid: boven aan de trap liggen en nu zit die mij hier al heel de tijd 'naar bed te kijken': ze komt naast mij zitten, port en loopt dan naar de gangdeur. Bij mijn man doet ze net hetzelfde, want die werkt 's avonds nog een paar uurtjes op bureau (boven)... Ik denk dat het tijd is om mijn winterslaap te gaan verder zetten. Ons Ro (Ierse Setter van 8 jaar) vindt dat een fantastisch idee en staat al te trappelen om bij Vrouwke op bed een dutje te doen...

Sahha.

21:38 Gepost door AvalonLuna in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-03-12

Oude liefde roest niet

Wat is het leuk om mijn eigen blogje te herontdekken!

Ik schrijf graag, doodgraag, maar met pen en papier lukt het me niet meer, door de pijn aan mijn handen. Gelukkig kan ik ook genieten van het getokkel op mijn klavier.

Waarom ik dit blogje hier niet kan onderhouden weet ik niet... Ik zit er nochtans vaak genoeg in mijn hoofd eentje te maken... 't zal dat fibrokreng zijn zeker die mij er van weerhoudt?!

Het is weer één van die weken... de zon laat zich amper zien en dan ben ik gewoon niets waard hé. Het minste wat ik doe, ga ik 'in reserve' en dat is balen hé. Ik MOET gewoon die zon kunnen 'vervangen', maar ik heb tot op heden nog niets gevonden, wat ook maar enigszins in de buurt komt: gezond eten, water drinken, buitenlucht, energy light, infraroodcabine, lichttherapie... Het maakt allemaal wel een verschil, maar niet in die mate dat ik bv. een 'normaal' huishouden kan runnen.

De (afgelopen) winterperiode was mijn 'generale repititie' om te kijken of ik weer op de arbeidsmarkt zou kunnen functioneren, maar ik ben de afgelopen maanden op een paar serieuze beperkingen gestoten. Pas op, het gaat goed met mij: ik ben gelukkig, echt gelukkig!

Omdat ik eindelijk de diagnose fibro/cvs gekregen heb (na al die jaren 'ja, waarschijnlijk wel mevrouw, maar u bent zo goed bezig, doe zo voort!), kan ik nu wekelijks naar de kine blijven en die 'wekelijkse onderhoudsbeurt' is heel welkom. Ik heb ook nog geen minuut spijt gehad dat ik in het najaar mijn oldtimer verkocht heb om een infraroodcabine te kunnen kopen! Mijn zweethutje doet wonderen voor alle pijnen! Mijn hyperacusis is nog steeds onder controle en de tinnitus en ik leven momenteel vreedzaam met mekaar...

En toch zijn er nog een hoop obstakels die mijn terugkeer naar de arbeidsmarkt belemmeren. Maar wat niet is, kan nog komen! Ik heb al gedacht om te beginnen studeren... het is een idee die me heel erg aanspreekt, maar ik moet nog eens goed nagaan om te zien of dat wel een haalbaar scenario is.

Jaja, ik maak plannen voor de toekomst! Maar ondertussen is het -vooral op zonloze dagen- ploeteren om de dag door te komen...

De stofzuiger staat hier midden in de living, verveeld te wachten tot ie zijn buikje vol kan zuigen. Boven in de badkamer, ligt een heuvel vuile was, die binnenkort de lavabo omhoog zal tillen. Mijn Falcon-fornuis voelt zich depri onder de etensresten. Ik hoor de ramen bij mekaar informeren of dat met verouderen is dat hun zicht vermindert of als er iets anders aan de hand is. Mijn man steekt zelf af en toe vers eten (die ik gekocht heb, met het idee om lekker te kokerellen) in de diepvries omdat het toch niet zomaar zou slecht worden, terwijl het uitzichtloos in de koelkast ligt te wachten. Tot zover het huishouden, want dan heb ik het nog niet over mijn hobbies: mijn honden zouden eens in bad mogen. De lappen stof en de naaimachine staan in een hoekje in de bijkeuken stof te vergaren. In mijn boekenkast is het drummen om vooraan te staan en mijn aandacht te trekken. Eenzelfde scenario op het rek waar mijn collectie legpuzzels staan. Mijn kruidentuin komt stilaan uit winterslaap en de plantjes vragen zich af of ze dit jaar de nodige aandacht zullen krijgen of het weer zullen moeten afleggen tegen het onkruid. Mijn loopschoenen, tja, die hebben de hoop om ooit nog de Gavers te zien te krijgen, wellicht al lang geleden opgegeven.

Lang zijn de lijstjes met de dingen die ik nog zou willen en moeten doen. Ik maak vorderingen: ik heb geen schuldgevoelens meer, maar of dat echt een goede zaak is, betwijfel ik.

Maar ondertussen heb ik besloten om weer wat werk te maken van mijn blogjes. Ik heb plezier aan het schrijven en ik weet alvast één iemand die ernaar uitkijkt om het te lezen. Meer moet dat niet zijn!

Sahha (het ga je goed en in goede gezondheid)

17:54 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |