04-03-12

Oude liefde roest niet

Wat is het leuk om mijn eigen blogje te herontdekken!

Ik schrijf graag, doodgraag, maar met pen en papier lukt het me niet meer, door de pijn aan mijn handen. Gelukkig kan ik ook genieten van het getokkel op mijn klavier.

Waarom ik dit blogje hier niet kan onderhouden weet ik niet... Ik zit er nochtans vaak genoeg in mijn hoofd eentje te maken... 't zal dat fibrokreng zijn zeker die mij er van weerhoudt?!

Het is weer één van die weken... de zon laat zich amper zien en dan ben ik gewoon niets waard hé. Het minste wat ik doe, ga ik 'in reserve' en dat is balen hé. Ik MOET gewoon die zon kunnen 'vervangen', maar ik heb tot op heden nog niets gevonden, wat ook maar enigszins in de buurt komt: gezond eten, water drinken, buitenlucht, energy light, infraroodcabine, lichttherapie... Het maakt allemaal wel een verschil, maar niet in die mate dat ik bv. een 'normaal' huishouden kan runnen.

De (afgelopen) winterperiode was mijn 'generale repititie' om te kijken of ik weer op de arbeidsmarkt zou kunnen functioneren, maar ik ben de afgelopen maanden op een paar serieuze beperkingen gestoten. Pas op, het gaat goed met mij: ik ben gelukkig, echt gelukkig!

Omdat ik eindelijk de diagnose fibro/cvs gekregen heb (na al die jaren 'ja, waarschijnlijk wel mevrouw, maar u bent zo goed bezig, doe zo voort!), kan ik nu wekelijks naar de kine blijven en die 'wekelijkse onderhoudsbeurt' is heel welkom. Ik heb ook nog geen minuut spijt gehad dat ik in het najaar mijn oldtimer verkocht heb om een infraroodcabine te kunnen kopen! Mijn zweethutje doet wonderen voor alle pijnen! Mijn hyperacusis is nog steeds onder controle en de tinnitus en ik leven momenteel vreedzaam met mekaar...

En toch zijn er nog een hoop obstakels die mijn terugkeer naar de arbeidsmarkt belemmeren. Maar wat niet is, kan nog komen! Ik heb al gedacht om te beginnen studeren... het is een idee die me heel erg aanspreekt, maar ik moet nog eens goed nagaan om te zien of dat wel een haalbaar scenario is.

Jaja, ik maak plannen voor de toekomst! Maar ondertussen is het -vooral op zonloze dagen- ploeteren om de dag door te komen...

De stofzuiger staat hier midden in de living, verveeld te wachten tot ie zijn buikje vol kan zuigen. Boven in de badkamer, ligt een heuvel vuile was, die binnenkort de lavabo omhoog zal tillen. Mijn Falcon-fornuis voelt zich depri onder de etensresten. Ik hoor de ramen bij mekaar informeren of dat met verouderen is dat hun zicht vermindert of als er iets anders aan de hand is. Mijn man steekt zelf af en toe vers eten (die ik gekocht heb, met het idee om lekker te kokerellen) in de diepvries omdat het toch niet zomaar zou slecht worden, terwijl het uitzichtloos in de koelkast ligt te wachten. Tot zover het huishouden, want dan heb ik het nog niet over mijn hobbies: mijn honden zouden eens in bad mogen. De lappen stof en de naaimachine staan in een hoekje in de bijkeuken stof te vergaren. In mijn boekenkast is het drummen om vooraan te staan en mijn aandacht te trekken. Eenzelfde scenario op het rek waar mijn collectie legpuzzels staan. Mijn kruidentuin komt stilaan uit winterslaap en de plantjes vragen zich af of ze dit jaar de nodige aandacht zullen krijgen of het weer zullen moeten afleggen tegen het onkruid. Mijn loopschoenen, tja, die hebben de hoop om ooit nog de Gavers te zien te krijgen, wellicht al lang geleden opgegeven.

Lang zijn de lijstjes met de dingen die ik nog zou willen en moeten doen. Ik maak vorderingen: ik heb geen schuldgevoelens meer, maar of dat echt een goede zaak is, betwijfel ik.

Maar ondertussen heb ik besloten om weer wat werk te maken van mijn blogjes. Ik heb plezier aan het schrijven en ik weet alvast één iemand die ernaar uitkijkt om het te lezen. Meer moet dat niet zijn!

Sahha (het ga je goed en in goede gezondheid)

17:54 Gepost door AvalonLuna | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.