16-10-10

Traag gaat ook vooruit...

Ik had gisteren grootse plannen... Ik wilde mijn grenzen eens aftasten.

Ik was van plan om op tijd op te staan en te proberen wat huishoudwerk (soep & eten maken), wat ontspanning (FB & lezen) en wat 'werk' (= bureautje spelen : het klassement van bankafschriften & verschillende briefwisseling wat bij te werken) te combineren.  Ik zou graag eens weten hoever ik daarmee kom en hoe ik mij daarbij voel, want zelfs met hyperacusis, tinnitus & fybromyalgie heeft een mens dromen...

So far, so good !

Ik ben op tijd opgestaan en heb gezond ontbeten (muesli met wat melk & een glas fruitsap).  Ik zag het helemaal zitten !  Tegen mijn meme die in mijn gedachten altijd dicht bij mij is, had ik nog gezegd : 'we gaan 'ns testen hé vandaag, ik kan toch op je rekenen ?'.  Ik heb de keuken opgeruimd, want die lag er al een paar dagen slordig bij en dan ben ik soep beginnen maken.

En toen... toen ging het licht plots uit...  Onze keuken (waar we beiden -'t b'sje & ik- apetrots op zijn) is ondertussen al een paar jaar afgewerkt en nu ben ik er toch maar in geslaagd om op de scheiding tussen de plankenvloer & de vloer... te vallen : mijn beide voeten omgeslagen en dan weet ik het niet precies meer; ik ben voorwaarts gevallen en toch zat ik op mijn gat op de vloer, dus ergens tijdens het vallen moet ik nog een achterwaartse salto met halve schroef gemaakt hebben om zo gedraaid neer te komen Knipogen

Gevolg : er stond gisteren verse soep op tafel (want daar was ik al aan bezig), avondeten... euh, laat ons zeggen dat ik heel tevreden ben over mijn stoomoven en dat klassement ligt nog netjes gestapeld waar het al zo lang ligt.

Een vriendin op FB raadde me aan om op alle pijnlijke plekken ijs te leggen... ik dacht onmiddellijk 'laat ik maar in de diepvries kruipen', maar omdat koude mij spierkrampen bezorgt, heb ik maar een lekker warm bad genomen.

Vandaag doet alles nog steeds pijn en ik beweeg in slow motion... ben precies een robot waarvan de Duracellekes niet meer lang gaan meegaan.

Maar ik heb al jarenlang ervaring met zere & stijve knoken en na een tijdje wordt een mens enorm inventief : aardappelen schillen met een dunschiller : hou je hand met de dunschiller stil en beweeg je arm waarin je de aardappel vasthoudt; je kan niet geloven wat ik allemaal met mijn tenen kan vastgrijpen en opheffen; drinken doe je toch gewoon met een rietje als je hoofd & nek moeilijk bewegen...

Ik ben gefaald voor mijn test, maar binnenkort probeer ik het weer !

Nu moet ik mij gaan klaarmaken; we gaan straks naar een verjaardagsfeestje... mijn makkelijke schoenen staan al klaar; zou iemand zijn oog laten vallen op mijn Nike's ?  En ik mag vooral mijn fleece-dekentje niet vergeten voor vanavond in de auto !

Mijn oorkappen laat ik vanavond thuis... da's zo heel asociaal op een feestje, maar mijn oordopjes zitten in mijn handtas, die gaan altijd en overal mee !

Sahha.

18:06 Gepost door AvalonLuna in gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.