30-09-09

Lijstjes

Ik houd van lijstjes...

Ik maak altijd lijstjes; volgende lijstjes slingeren op dit eigenste moment rond in huis en in de keuken : een boodschappenlijstje, een lijst met dringende karweien, wat nog moet gedaan worden om de caravan volledig af te werken, een whiskykaart, een cd- en dvd-lijst, lijst met kruiden die ik heb, lijst met inhoud van de diepvries (is heel kort... verdorie... ik zal 'ns moeten een lijstje maken om vlees bij te halen...), een overzicht van de kruidentuin (met kruisjes naast de gesneuvelde), een lijstje wat we moeten meenemen als we op verplaatsing gaan barbecue-en, wat we zeker moeten meehebben als we naar meeting gaan met de honden mee...

Onlangs las een bij een FB vriendje een lijst van dingen die ze in haar leven zeker nog wilde zien/doen/meemaken... en dat laat me maar niet los.

Ik ga mij ook zo'n lijstje maken !

Wat moet daar zeker opkomen :
ik zou nog graag 'ns naar Malta gaan
ik wil tai chi leren (de hele beweging)
ik zou graag Bruce Springsteen live aan het werk zien
ik wil ook nog 'ns graag terug naar Anderlecht gaan kijken
ik wil de kastelen van de Loire gaan bekijken

Ja... ik zie dat hier zitten... ik moet daar zeker eens mijn werk van maken !

En morgen zou ik graag weer 'ns in gang schieten... (zucht)

Slaapwel.

Sahha.

22:35 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lijstje |  Facebook |

29-09-09

Een vleugje muziek...

Ik ben -heel stilletjes- naar wat muziek aan het luisteren...

Vroeger was er altijd muziek : muziek wanneer ik vrolijk was of opgevrolijkt moest worden, muziek om wakker te worden en muziek om te gaan slapen, muziek om veel werk bij te verzetten, muziek om te relaxen, muziek om herinneringen mee vast te leggen of om herinneringen op te halen...

Ik speelde ook piano en saxofoon... en ik zing enorm graag !

Nu is muziek beluisteren vooral een enorme inspanning.  Het is niet meer vanzelfsprekend en ik geniet er ook intenser van, terwijl het vroeger soms gewoon aan me voorbij ging.  Het is fijn nu !

't B'sje kijkt soms heel bedenkelijk... bij mijn vleugjes muziek... We houden beiden van goeie, stevige rock; maar ik houd nog van zoveel meer en als ik -zoals nu- eens wat muziek beluister, dan passeren heel verschillende dingen de revue...

Dit is de playlist van vanavond :
'Smile' in de versie van Barbara Streisand... mijn lijflied... mag niet ontbreken !
'Sébastian' van Cockney Rebel & Steve Harley
'Danny Boy' van Johnny Cash
'Unprepared' van Jef Neve
'Thunder Road' van Bruce Springsteen

En straks welgezind naar bed toe !

Sahha.

22:28 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-09

Verplichte lectuur.

Vandaag geen blogje... ik kan niets bedenken na het lezen van het mooie artikel in Humo in verband met 'gehoorschade'.  Zowel tinnitus als hyperacusis komen ter sprake... eindelijk !

Wie iets wil lezen... ga dan een Humo kopen een lees het artikel vanaf pagina 10.

Dag Dietrich
ik hoop dat je nu van de stilte kan genieten
bedankt... voor alles !

Sahha.

22:31 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tinnitus, hyperacusis, dietrich hectors |  Facebook |

24-09-09

Mijn goeie daad van vandaag !

groepsfoto3Ik heb mijn heksen beloofd dat ze tijdens de maand september weer naar beneden mochten komen, maar ik wil eerst het huis helemaal proper hebben vóór die hele bende weer mijn living inpalmt.

Maar dat lukt me niet zo goed... ik heb al helemaal opgeruimd, maar verder geraak ik niet.

Ik hoor er een aantal van jullie denken 'heksen, wie, wat, waar en hoe ?'...
Ik houd van heksen en heb ondertussen al één en ander bijeen vergaard.  Voor wie een idee wil waarover het gaat : tussen mijn foto albums vind je er één met de naam 'mijn coven...'

Ik heb vandaag wel niet kunnen weerstaan aan een heksje...  Ik loop in de Delhaize en daar staat in de koelkast (IN DE KOELKAST !) een doos met een 5-tal heksjes...  Die liggen daar ocharme te klappertanden, 't was echt niet mooi om zien...
Enfin, ik heb er eentje gered... ik heb er wel een potje halloweensalade voor moeten kopen, maar 't B'sje vindt dat wel eens lekker... Ik heb mij bij die andere verontschuldigd... ik kon moeilijk naar huis komen met 5 potjes halloweensalade.

Ik hoop maar dat ze allemaal een goeie thuis vinden !

Dat was mijn goeie daad van vandaag...

Ik hoor al die andere nu denken 'goeie daad, goeie daad... ze had beter hare living gekuist, dan konden we allemaal naar beneden...'

En dan denk ik 'potverdorie... ze hebben allemaal een bezem... als ze allemaal een beetje helpen is dat hier rap klaar en ze kunnen zelf naar hun plaats vliegen...'

Sahha

22:37 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: heks |  Facebook |

23-09-09

ik houd van Facebook.

Dat is echt mijn link met de buitenwereld !

Ik heb er nieuwe mensen mee ontmoet... en nieuwe vrienden gemaakt !
Ik heb ook oude vrienden teruggevonden...
Ik houd contact met vrienden die niet bij de deur wonen...

Ik houd me bezig met de talloze spelletjes : het verzet mijn gedachten wanneer ik somber begin te worden...

En die chat op farmtown die vind ik gewoon fantastisch : luchtige gesprekjes, grapjes,... ik sta op zo'n marktplaats en praat met mensen van over de hele wereld !

Mijn wereld is ineens zo eng niet meer... en dat geeft een goed gevoel !

Sahha.

23:39 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: facebook |  Facebook |

22-09-09

Dromen...

DSCN0921Soms zitten 't B'sje en ik te fantaseren : als we Euromillions winnen, dan...

En wat altijd ter sprake komt, is verhuizen...

We wonen hier wel mooi, met een grote tuin en zo... We kunnen langs achter buiten en eens we de sportvelden over zijn, lopen we recht het provinciaal domein De Gavers binnen...

Maar...
op die sportvelden wordt het alsmaar drukker : overdag worden die nu ook al door scholen gebruikt; er is een permanent paintball terrein aangelegd... en dat allemaal samen brengt op alle momenten van de dag en van de week een hoop lawaai met zich mee...
Om dan nog maar van onze buurman te zwijgen... in plaats van manieren leert die zijn hond blaffen; dat kan niet anders... iedere hond die hij al heeft opgevoed blaft : 's morgens vroeg, 's avonds laat, midden in de nacht, binnen, buiten, wanneer die alleen thuis is en zelfs wanneer de buren zelf thuis zijn...

Ik heb ook honden... en die blaffen ook : in de voormiddag en 's avonds om 8 uur wanneer ze eten krijgen ('t is dan nog te zien wie ze eten heeft, want van mij blaffen ze niet); als de bel gaat (dan keft Dodge) en wanneer er iemand thuis komt (Dodge keft, Chevy zegt 'woe' en ons Ro jodelt) als ze alleen waren (ze gaan bv. niet blaffen als 't B'sje thuiskomt en ik thuis ben).

En die buurman zelf die kan er zelf ook wat van om lawaai te maken...

Ik wil niet onverdraagzaam zijn, maar voor mij zijn dat dagdagelijkse problemen die mijn dag maken of kraken...

Dus als we Euromillions winnen, dan gaan we verhuizen...
Het liefst op de buiten, Vladslo of zo... een grote boerderij met veel land errond; in de verste verte geen buren te verkennen... Met plaats genoeg voor 't B'sjes atelier, garages voor de auto's, een weide voor de meisjes, een kruidentuin, een boomgaard (allée, zo'n beetje gelijk de FB boerderijen, maar dan zonder de buren...)

En nu terug met beide voetjes op de grond...
Waar moet ik heen als we Euromillions niet winnen ? Hoe vaak klauter ik nog recht na het zoveelste ongehoorde lawaai ?
Dat vraag ik me soms af tijdens een zwak moment...

AvalonLuna zoekt stilte... een queeste.

Sahha.

22:11 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lawaai |  Facebook |

20-09-09

It's me again...

Ze hebben er nogal een beesteboel van gemaakt hé, de meisjes...
Sorry daarvoor, maar ze hebben nu elk hun zegje kunnen doen; 't zal wel over zijn nu.

Deze middag zijn mijn ouders komen eten en 't was heel gezellig, maar ik heb het nu wel gehad.
'k Voel me echt niet goed : duizelig, misselijk, overal pijn en doodmoe...

Ik was nog vol goeie moed aan de was begonnen, maar die kan me nu gestolen worden.

Ik ga gewoon naar bed... alhoewel ik nog wel avondeten wil (heb deze middag niet veel gegeten en van de taart ook al niet; 'k vond ze niet lekker).
Maar, 't is zondag, dus staan de mannen in de keuken en tegen dat die in gang schieten heb ik wellicht al een tukje gedaan.

Het was een fijne dag... en zo'n mooi weer !  Er komt precies geen eind aan de zomer dit jaar.
Misschien morgen nog meer van dat.

Sahha.

19:32 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-09-09

Rechtzetting

DSCN0746Ik weet niet waar die 2 soepkippen het heel de tijd over hebben, maar ik zal jullie nu 'ns precies vertellen hoe de vork in de steel zit...

Dagboek van een Alaskan Malamute

Ik ben Chevy (eigenlijk heet ik Antarctic Explorer Xotic Night, maar we houden het graag simpel hé) en als 't vrouwke niet in de buurt is, ben ik de baas en ik kan je nu al vertellen : het is niet eenvoudig om roedeleider te zijn over een gestoorde Maltezer en een typische Ierse Setter.

Ik heb nu wel het intellect en 't vrouwke spreekt perfect Malamuts, maar het leven als 'sous-chef' is niet te onderschatten...  Soms lig ik te denken aan Tosca, mijn berezus... toen zij nog de baas was... Dat was een natuurtalent... Alles wat ik nu doe, heb ik van haar geleerd.

Telkens we een regenboog zien, zwaaien we eens naar haar, mijn vrouwke en ik.

Enfin, het ging dus over mijn zussen hé... die Maltezer... pfff... dat is echt niet te schatten hé, die gedraagt zich als een verwend prinseske (terwijl ze dat nooit gewoon geweest is hé) en dat weet van geen ophouden hé... En de afgelopen jaren is het mega verergerd hé... soms lijkt het of er een vreemde Maltezer in huis rond loopt ... Ik herken haar totaal niet meer !
't Vrouwke corrigeert haar regelmatig en ik doe dat ook wel, maar nu veel minder dan vroeger... 't Vrouwke doet dat met haar stem en ja... ik ook, maar ik doe dat op zijn honds hé (da's mijn instinct) : met mijn tanden bloot... Maar ik ben ne keer verschoten... Ik gaf ze een verwittiging... schoot ik door dat mager mormel met mijn hoektand en die maar bloeden en bloeden... ('t was op 't nippertje, want ze was bijna vertrokken over de regenboog...)  Ik heb al vaak op mijn tanden moeten bijten, maar sedertdien denk ik toch nog ne keer goed na...  Maar ondertussen is en blijft het een serpent, die kleine.

En dan die rooien, tja... 't is nen echten deugniet hé (een heksevel, gelijk het vrouwke zegt), maar ik kan haar niets weigeren hé... och, 't is een echt schatje en als ze dan iets heeft uitgestoken, dan kijkt ze met zo'n ongelooflijk domme snoet,... ja, wat doe je daar aan hé.
Pas op... ze werkt soms op mijn systeem : ze haalt altijd mijn bench overhoop (ik heb zo graag dat mijn bed mooi proper ligt); ze trekt mij bij mijn staart achteruit ('kweetet stom van mij, 't vrouwke had mij verwittigd, maar ja... ik heb ze het nooit verboden hé); in de auto pakt ze altijd de meeste plaats in (maar ja... waar moet ze die stelten anders leggen); ze heeft to-taal geen mensenkennis, hangt altijd direct rond de mensen hun nek... dat ziet er allemaal wel schattig uit, maar ik check de mensen toch liever eerst ne keer uit... Ik kijk dan naar 't vrouwke, geef haar een teken en dan weet zij ook direct wat voor vlees we in de kuip hebben.

Enfin, ik kan zo nog uren doorgaan, maar daar hebben jullie ook niet aan hé.

Effe vragen of 't vrouwke nog iets moet zeggen...

'Nee Chevy, ik voel me niet zo goed, ik ga naar bed; sluit jij straks de pc af ?'

Voila, dat is het dan zowat.

Woe-oe

22:20 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: alaskan malamute |  Facebook |

18-09-09

En... wat dacht je ?

DSCN0775Dagboek van een Maltezer.
Hallo ik ben Dodge (nee, Nessie); 't vrouwke noemt mij ook wel de puppybeer (en ik een serpent)... Ik ben vandaag 12 jaar (haha, ouwe vlooiebak) geworden.  Ik vraag me af wat die rooien meer heeft dan ik...  Die flapoor mocht weer eerst bloggen...  Als je denkt dat de oudsten zijn meer privileges heeft, dan denk je verkeerd !

Amai die toetsen zijn klein... ik zie tegenwoordig zo goed niet meer en dat typen gaat me echt wel niet goed af !  Daarbij, ik heb maar korte pootjes en ik moet ook af en toe een stapje verzetten om aan weerskanten van het klavier te geraken.  Ik heb al een tijdje last van mijn gewrichten... Pfff, het zal maar een kort blogje zijn vandaag... tja, tenzij 't vrouwke er op komt en haar moeit natuurlijk...

Ik voel mij soms echt Calimero... 't is waar, want zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk !  Om nu een voorbeeld te geven : wij hebben onze eigen hondedeur om naar buiten te gaan... euh, een hondeluik noemt dat, denk ik... maar dat ding hangt wel op de maat van mijn grote zussen... je zou moeten zien wat een manoeuvers ik moet doen... en met mijn oude knoken, pfff... niet eerlijk.  Jamaar en moest het maar dat alleen zijn, maar weet je, dan ben ik geconcentreerd aan het klimmen... beginnen mijn zussen mij nog 'ns te pesten : of ze duwen met hun snoet tegen de klep... en dan tuimel ik terug, of ik krijg een rooie stelt in mijn kont en dan vlieg ik er zo door en 'k zie wel waar ik uit kom.

JAJAJA  NU MAG JIJ OOK EENS ! ! !

Hi... ik ben Nessie (alias het serpent), ik word binnenkort 2 jaar en ik zit ook in datzelfde hondelijf van die keffende Maltezer... enfin, het komt er op neer dat we die oude knoken met zijn tweeën moeten delen... en da's nie makkelijk hé... dat kan ik je verzekeren.
Soms wil ik naar buiten... en zij niet; of ik heb dorst... en zij niet !
Hele dagen maken wij ruzie... over alles, maar dan echt over alles hé :
ik heb dorst, kom we gaan drinken
nee, ik wil geen water, we blijven zitten
maar ik moet toch dringend wat drinken hoor
nee, zeg ik !

gaan we slapen ?
neen, ik ben nog niet moe
maar leg toch gewoon je kop neer, dan kan ik wat rusten
nee, we blijven hier gewoon zitten rondkijken
maar...
NEEN !

...

Awel, wat is dat hier nu weer ?
Ah, 'k lees het al... de puppybeer is hier geweest !
Ja, jullie vinden dat misschien wel grappig om te lezen, maar in 't echt is 't zo leuk niet hoor.  Dodge is 2 jaar geleden bijna leeggebloed (haar bloed stolt niet) en daarbij heeft ze wellicht hersenschade opgelopen... de ene moment heb je de Dodge van altijd en van het ene moment op het andere krijg je plots een ander hondje (zonder aanleiding hé) : keft, gromt, bijt; is razend, hysterisch, agressief...
De zussen weten ook niet altijd waar ze het hebben en zoals dat in de natuur het geval is, wordt asociaal gedrag niet getollereerd en willen ze haar uit de roede weren...
Soms wonen we hier net in een oorlogszone !

Maar het is zoals in een huwelijk hé : in goed en kwade dagen, in ziekte en gezondheid...

Sahha

21:44 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maltezer |  Facebook |

17-09-09

Dagboek van een Ierse Setter.

DSCN0748Hallo, mijn naam is Ro en ik ben een Ierse Setter.

Ik ben het vrouwke haar heksevel... ik weet niet precies wat dat betekent, maar 't vrouwke zegt dat zo vaak tegen mij, dat het heel zeker lief moet bedoeld zijn.  Als ze vraagt 'wie is mijn heksevel ?' geef ik haar direct een zoen op haar neus !
Het is niet altijd simpel om de mensen te begrijpen hoor... Weet je, toen ik nog klein, jong & onervaren was, dacht ik eigenlijk dat ik Foeike heette...  Het aantal keren dat 't vrouwke 'foei' naar mij geroepen heeft... nie-te-doen !  Ik weet tot op de dag van vandaag nog steeds niet wat het betekent... pffff !

Sedert gisteren ben ik een BH... een bekende hond.  Gisteren is 't vrouwke thuisgekomen met een boekje en daarin staat een artikel met een foto; op die foto staan vooral ik en 't vrouwke op de achtergrond...
Dat moet heel zeker over mij gaan, want ik sta zo prachtig op foto !

Enfin, het is niet makkelijk om een BH (een bekende hond, dus) te zijn, want ik ben nog steeds op zoek wat dat eigenlijk betekent...  Ik heb al geëist om iedere avond een stukje brood te krijgen ('nee') en dat ik in de zetel mag slapen 's nachts ('nee')... Ik mag ook nog steeds niet in de keuken komen, ik krijg nog steeds dezelfde en evenveel brokjes, ik mag niet meer dan mijn zussen,... ik weet het echt niet !

Ik heb er mijn eierdopje al op gebroken hé... en ik geraak er niet uit.

Mijn vrouwke is nogal gek op die Facebook en nu dacht ik zo... moest ik daar 'ns raad vragen; dus, bij deze : weet er iemand wat de privileges zijn van een BH (een bekende hond, dus) ?

Ai... 't vrouwke roept... 'RO FOEI'... hoor je het ?  daar is dat woord weer !  Jullie mogen mij ook adviseren over 'foei' hoor, dat misterie moet nog een keer opgelost geraken.  Enfin, ik laat jullie maar... euh, als je een poottekening wilt van mij (ik ben al heel de tijd aan het oefenen)... dan hoor ik het wel hé !

Euh... met 't vrouwke zelf hier... dat is hier dus niet meer te doen hé... sedert ze die foto bij dat Tinnitus artikel in Vitaya magazine gezien heeft, is ze echt niet te houden... Die heeft dat nu echt wel hoog in haar eierdopje gekregen !

Nog meer over Tinnitus kan je lezen in de laatst verschenen 'EOS', ook daar staat een artikel in !

Voor de rest heb ik niets nieuws meer te vertellen.  Ik ben vandaag naar de dokter geweest en die heeft mij Kinine voorgeschreven... kwestie van 's nachts de buurt niet meer wakker te gillen van de spierkrampen.

Vanavond had ik nog wat energie over en heb ik voor avondeten gezorgd : spinazie risotto met fishsticks uit de oven.

Sahha
(en een natte neus en een vuile poot van de BH, de bekende hond, dus)

21:55 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ierse setter |  Facebook |

16-09-09

Artikel uit 'Vitaya' van oktober 2009

DSCN0859mijn verhaal

door Karolien Van Dinter

Met dank aan de NVVS (Nederlandse Vereniging voor Slechthorenden, www.nvvs.be) en Vlati (Vlaamse Tinnitus en Hyperacusisvereniging, 02-377 92 93).

 

Iris (41) heeft tinnitus en hyperacusis, oftewel oorsuizen en overgevoeligheid voor geluid.

 

'Soms word ik wakker en is het stil. Dan schrik ik zo, dat de tuut meteen terugkomt.'

 

'Oorsuizen klinkt bij iedereen anders. In mijn geval is het een hoge toon, vergelijkbaar met het geluid van het testbeeld op de televisie. Wat mijn 'tuut' precies veroorzaakt heeft, weten de dokters niet. Zeven jaar geleden viel mijn evenwichtorgaan plots uit. Telkens ik probeerde recht te komen, viel ik om. Ik kreeg er medicijnen voor, en met mijn evenwicht ging het snel beter. Maar de symptomen kwamen terug als er lawaai was. Ik werd al ziek van 25 decibel. Nu gaat het iets beter. Op café gaan is nog steeds onmogelijk. Op bezoek gaan bij familie is al veel lawaai voor mij. De tuut hoorde ik in het begin alleen 's avonds, na een drukke dag. Op een goeie dag is hij gebleven. Het is de combinatie van hyperacusis en tinnitus die moeilijk is. Als ik stilte nodig heb om te recupereren, is ze er niet. De tinnitus is er altijd. Op een bepaald moment voelde ik hem zelfs zitten. Als ik met een breinaald door mijn schedel kon prikken, had ik hem kunnen aanwijzen.

De eerste jaren heb ik gevochten om mijn oude leven terug te krijgen. Ik stortte mij op mijn hobby: ik was voorzitter van een autoclub en organiseerde meetings met oldtimers. Pas toen het echt niet meer ging, en samen met mijn hobby mijn sociaal leven wegviel, realiseerde ik mij dat het voorbij was. Toen ben ik stilletjes aan een nieuw leven begonnen. Ik geniet nu van dingen waar ik vroeger aan voorbij holde: mijn kruidentuin, mijn drie honden. Ik heb mezelf beloofd dat ik, als ik ooit beter word, me nooit meer zo zal vergalopperen. Want ik denk dat dat één van de oorzaken is van mijn ziekte: dat ik niet van ophouden wist, en te weinig rustte.

Het moeilijkst vind ik dat ik geen plaats meer heb in de maatschappij, zo zonder job en zonder hobby's. Ik leef in een isolement. Gelukkig zijn mijn man en stiefzoon er. Onlangs kwam ik thuis en hadden ze net luide muziek opgezet. Ze waren alles netjes aan 't opruimen, de CD's aan 't wegzetten. Zij vonden het niet vervelend dat de muziek uit moest, maar ik wel. Dat zij ook met mijn beperking moeten leven, vind ik heel erg.

Het heeft een tijdje geduurd voor ik wist wat er mis met me was. Zes maanden lang bezocht ik oorspecialisten en neurologen. 'Het zit tussen uw oren,' zeiden ze. Uiteindelijk heb ik het antwoord gevonden op internet. Toen heb ik TRT gevolgd: Tinnitus Retraining Therapy. Ze leren je er hoe je met tinnitus moet leven, maar meer ook niet. Iedereen zei me dat er geen remedie bestond. In 2006 ben ik voor het eerst op consultatie gegaan bij professor De Ridder, een neurochirurg die onderzoek doet naar tinnitus. Hij experimenteert met auditieve cortexstimulatie. Dat betekent dat er elektroden geplaatst worden boven de hersenschors. Er zijn nog geen patiënten bij wie de tinnitus op die manier overgaat, maar hij wordt soms wel minder. Toen bleek dat ik in aanmerking kwam voor de ingreep, heb ik er eerst nog vier maanden over nagedacht. Je laat niet zomaar een gat in je schedel boren! Ik heb het toch gedaan, omdat ik in de ingreep geloofde. Nu, twee jaar later, leef ik nog altijd met tinnitus. Ik probeer te aanvaarden dat de ingreep bij mij niet gelukt is. Maar ik blijf hopen op een oplossing.

Er zijn nachten waarop ik wakker word en geen tuut hoor. Daar schrik ik zo van, dat de tuut van 't verschieten meteen terugkomt. Dan ben ik razend op mezelf. Kon ik nu niet een paar tellen van die stilte genieten? Wíl ik mijn tinnitus soms niet kwijt? Soms begin ik aan mezelf te twijfelen. Ik wil begrip, geen medelijden. Daarom wil ik mijn verhaal vertellen: omdat er nog zoveel onbegrip is.

23:09 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: tinnitus, hyperacusis |  Facebook |

15-09-09

Zelfkennis is een mooie deugd

Ik ben hooggevoelig (in hoeverre dit met mijn T & H te maken heeft laat ik in het midden, daar gaat het hier niet om) en dat besef ik nog maar een aantal jaren...
Maar er wordt tegenwoordig zoveel over geschreven, dat er mij nu heel wat dingen duidelijk geworden zijn...

Volgende tekst heb ik overgenomen van de website overgevoeligheid.nl :

Zoals sommige mensen intelligenter zijn dan anderen, zo zijn sommigen gevoeliger dan anderen. Iemand die zeer gevoelig is noemen we ‘Hooggevoelig’ of ook wel HSP, ‘Highly Sensitive Person’.
Een HSP is meer dan gemiddeld gevoelig voor indrukken en prikkels en merkt meer signalen en details op. Alle indrukken worden uitgebreider en intensiever gefilterd dan bij de gemiddelde mens. Wat anderen normaal vinden zoals mensenmassa’s of harde muziek, kan voor HSP’s al snel te veel zijn; zij raken dan overprikkeld door letterlijk een teveel aan (sterke) prikkels.

Hooggevoeligheid is een eigenschap van het zenuwstelsel in combinatie met de hersenen. Ongeveer 20% van de bevolking is hooggevoelig. Het is waarschijnlijk een erfelijke eigenschap, die evenveel voorkomt onder mannen als vrouwen. Dit blijkt uit onderzoek van Elaine Aron, Amerikaans psychotherapeute en universitair docente, en grondlegster van het begrip HSP.

Zoals elke eigenschap gaat hooggevoeligheid gepaard met zowel positieve kanten als valkuilen. Kenmerken van HSP’s zijn onder meer:

Nemen gedetailleerder, subtieler en intenser waar
Zijn erg gevoelig voor prikkels van buitenaf; vaak voelen HSP’s zich hierdoor niet op hun gemak
Hebben meer moeite en meer tijd nodig om indrukken te verwerken
Hebben een diep en rijk innerlijk leven; dromen, fantaseren en overwegen veel
Voelen stemmingen en sferen goed aan
Worden meer dan gemiddeld geroerd door natuur, kunst en muziek
Eigen emoties en emoties van anderen worden intenser ervaren
Hebben moeite met planning en het verkrijgen van structuur
Kunnen verlegen overkomen maar zijn dat veelal niet
Zijn vaak plichtsgetrouw en perfectionistisch
Functioneren minder goed als ze geobserveerd of geëvalueerd worden
Zijn vaak zorgzaam en anticiperend op behoeften van anderen; moeite om grenzen aan te geven
Hebben relatief meer en sneller last van stress, spanning en fysieke klachten zoals hoofdpijn, allergieën, maag/darmklachten, chronische vermoeidheid etc.
Lopen groter risico op stemmingswisselingen, depressiviteit, angsten en verslavingen

Sahha !

22:49 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hooggevoelig, hsp |  Facebook |

Variatie op een thema

Blogje van maandag 14 september... vergeten te posten...
Ik heb deze titel -denk ik- al eens gebruikt, maar voor een heel ander onderwerp; 'k weet alleen niet meer waarvoor...

Ik heb wel 'ns vaker last van spierkrampen, daarom neem ik nu sedert een paar maanden trouw elke morgen mijn portie magnesium.
De afgelopen jaren had ik soms last van kramp aan het middenrif en daar kwam gewoonlijk een dokter (meestal ene van wacht... midden in de nacht) aan te pas, met de nodige injecties. Een zeldzame keer is het zonder dokter gemoeten... hé Ronny ?

Enfin, dat middenrif houdt nu al een tijdje zijn manieren en omdat het niet altijd hetzelfde moet zijn, werd ik vannacht al schreeuwend wakker van de krampen in mijn benen : alletwee tegelijk en van mijn voet tot mijn heup... Ik voelde de krampen zo rondkruipen in mijn spieren...
Concentratie om de spieren te ontspannen... pffff... tevergeefse moeite...
Toen het ene been alweer bekomen was, stond mijn ander been nog in een mooie hoek van 90° en er was geen beweging in te krijgen... Heel raar !

Ik heb mijn benen daarna goed ingesmeerd met spierolie en ben voorzichtig weer in bed gedoken... Ik heb nog uren wakker gelegen omdat ik dacht dat het zou herbeginnen als ik mij zou draaien of zo...
Ik heb ook nog overwogen om mijn krukken naast het bed te leggen, om vandaag uit bed te geraken moest het nodig zijn...

Ik heb van heel de dag nog geen last gehad, maar ik voel wel dat de kramp niet veraf is...
Ik zit een Schweppes te drinken tijdens het bloggen... In Schweppes zit kinine, dus het kan maar helpen.

Ik neem straks nog een lekker warm bad met spierontspannende olie en hoop dan op een rustige nacht.

Voor de rest was het een kalme dag; de pickup van 't B'sje is binnen voor de chassis en ik ben hem in de garage in Gent gaan oppikken. Morgen kan ie nog met mijn Van rijden, maar daarna moet hij met de oldtimer op stap, want ik wil hier ook eens wegkunnen.

Deze middag heb ik gezellig met Martine wat kunnen bijkletsen... omdat dat weekend in Brunssum gewoon véél te kort geweest was.

En nu maar knus naar jullie warme nestjes en...

Sahha.

22:31 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kramp, kinine |  Facebook |

13-09-09

Moe, maar tevreden

De was is gedaan... allée ja, bijna... het laatste draait nu nog een paar rondjes in de droogkast; dat moet ik straks nog effe plooien.

Ik kon die idioot deze middag zijn bommetjes wel door zijn strot duwen hé... die idioot bleek de buurjongen te zijn.

Dan ben je 'ns goed bezig en plots -door zoiets stoms- kan heel je dag in duigen vallen.

Ook onze Chevy had weer een dipje... knallen en dergelijke zijn niet aan onze Alaskan Malamute besteed.
Toen ze als pup nog maar een paar dagen bij ons woonde, zijn ze bij de buren (weeral die verd* buren, 't waren wel andere dan die van de bommetjes of die met zijn luide muziek van een tijdje geleden... maar : met mijn buren niks dan last), met zo'n kanonnetje beginnen te schieten voor een trouw... zonder vooraf te verwittigen. Ons meisje liep net in de tuin en heeft daar zo'n trauma opgelopen, dat het nooit meer goed gekomen is... eind dit jaar wordt ze 11 jaar en ze slaat nog altijd even hard in paniek als die eerste keer.

Ik had jullie nog een foto beloofd van 't B'sje gestripte pickup... wel, die vind je hieronder.

Jullie krijgen ook een 'voor en na'-foto... van de was van 't weekend.

Tot morgen.

Sahha.
DSCN1028DSCN1025DSCN1032

22:59 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chevy, alaskan malamute |  Facebook |

12-09-09

Grote wasjes, kleine wasjes...

Ik ben nog steeds bezig en vanavond zal het zeker niet allemaal proper geraken, maar ik ben dan toch aan de was begonnen...
Het is de eerste dag van de week dat ik zoiet kan !

Deze namiddag gingen 't B'sje en ik vlug op boodschappen (groenten en brood halen) en ik wilde mij omkleden... ik ben daarvoor naar de caravan gemoeten... geen propere kleren meer te vinden in huis en wat ik nog heb, zit nog in de caravan van afgelopen weekend.

Ik schrijf nog vlug dit blogje eer we eten... ja, 't is weeral laat hé, maar zo zijn we nu eenmaal.

Het is al donker en 3 x raden waar wij mee bezig zijn... juist : wij zijn aan het barbecuen : brochetten en lamsfilet voor 't B'sje en courgettes met gorgonzola créme... allemaal op de bbq !

Dat laatste hebben we in een aluminium bakje gestoken... dat draait anders zo moeilijk op de rooster...

Nog iets te vertellen ?
O ja, 't B'sje was vandaag druk bezig met de pickup : maandag moet die binnen in de garage om de chassis te laten rechten (nog een overblijfsel van een 'bots' op 3 januari... peugeot in het gat gevlogen en vooruit geschoven in een audi... in z'n recht, maar pas vóór het verlof eindelijk overeenkomst met de verzekering bereikt); om het werk in de garage wat vlotter te laten verlopen is ie zelf de achterkant en de zijkant van de auto aan het strippen... Foto's volgen morgen, want ik ben dat vergeten toen het nog licht was.

En nu ben ik uitverteld; de geur van de barbecue buiten doet me honger krijgen.

Sahha.

21:40 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-09

Avalon Luna goes national

Ik heb vandaag mijn oude account voor skynetblogs weer actief gezet...
avalonluna.skynetblogs.be

Ik ga echt bloggen...
Het blogje van hier ga ik gewoon daar over kopiëren.

En waarom doet ne mens zoiets ?
A wel, misschien vinden we op die manier nog wel meer mensen met tinnitus & hyperacusis... of mensen met vragen over T & H.

Hoe meer er over gepraat wordt, hoe beter...
Ik ben dat onbegrip en die dwaze reacties zo moe als kouwe pap : we zijn niet gek !  We zijn ziek en we hebben hulp nodig !

Volgende week - denk ik- verschijnt het artikel ook in Evita/Vitaya... ik ben vooral benieuwd naar de foto die ze erbij zullen zetten...  Dat was véél lastiger dan het interview !

Vandaag was weer niet veel soeps; na een -weeral- korte en woelige nacht, blijven tukken tot laat in de voormiddag en dan uiteindelijk uit bed gesukkeld.
Mijn meisjes waren blij van mij te zien, want ze moesten nog eten... (voor de nieuwkomers : mijn meisjes = mijn honden)

Ik heb voor de rest van de dag gependeld tussen de pc (Facebook) en de zetel.

Vanavond heb ik dan toch nog de energie gevonden om spaghetti saus te maken ('t is gelukt, alhoewel het vlees pas uit de diepvries was van half 3... rats vergeten !).  Het was alweer een tijdje geleden en 't was lekker... 't B'sje (dat is mijn man) zei het ook !

Ik ga nu gauw naar bed (eerst blogje kopiëren) en hoop op een goed weekend, want ik zou zo graag de was doen... er ligt alweer een berg, waar ik niet meer naast kan kijken... pffff

Sahha (dat is Maltees voor 'good bye & in good health')

en soms komt er een foto... en soms ook niet !

22:43 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tinnitus, hyperacusis |  Facebook |