19-09-09

Rechtzetting

DSCN0746Ik weet niet waar die 2 soepkippen het heel de tijd over hebben, maar ik zal jullie nu 'ns precies vertellen hoe de vork in de steel zit...

Dagboek van een Alaskan Malamute

Ik ben Chevy (eigenlijk heet ik Antarctic Explorer Xotic Night, maar we houden het graag simpel hé) en als 't vrouwke niet in de buurt is, ben ik de baas en ik kan je nu al vertellen : het is niet eenvoudig om roedeleider te zijn over een gestoorde Maltezer en een typische Ierse Setter.

Ik heb nu wel het intellect en 't vrouwke spreekt perfect Malamuts, maar het leven als 'sous-chef' is niet te onderschatten...  Soms lig ik te denken aan Tosca, mijn berezus... toen zij nog de baas was... Dat was een natuurtalent... Alles wat ik nu doe, heb ik van haar geleerd.

Telkens we een regenboog zien, zwaaien we eens naar haar, mijn vrouwke en ik.

Enfin, het ging dus over mijn zussen hé... die Maltezer... pfff... dat is echt niet te schatten hé, die gedraagt zich als een verwend prinseske (terwijl ze dat nooit gewoon geweest is hé) en dat weet van geen ophouden hé... En de afgelopen jaren is het mega verergerd hé... soms lijkt het of er een vreemde Maltezer in huis rond loopt ... Ik herken haar totaal niet meer !
't Vrouwke corrigeert haar regelmatig en ik doe dat ook wel, maar nu veel minder dan vroeger... 't Vrouwke doet dat met haar stem en ja... ik ook, maar ik doe dat op zijn honds hé (da's mijn instinct) : met mijn tanden bloot... Maar ik ben ne keer verschoten... Ik gaf ze een verwittiging... schoot ik door dat mager mormel met mijn hoektand en die maar bloeden en bloeden... ('t was op 't nippertje, want ze was bijna vertrokken over de regenboog...)  Ik heb al vaak op mijn tanden moeten bijten, maar sedertdien denk ik toch nog ne keer goed na...  Maar ondertussen is en blijft het een serpent, die kleine.

En dan die rooien, tja... 't is nen echten deugniet hé (een heksevel, gelijk het vrouwke zegt), maar ik kan haar niets weigeren hé... och, 't is een echt schatje en als ze dan iets heeft uitgestoken, dan kijkt ze met zo'n ongelooflijk domme snoet,... ja, wat doe je daar aan hé.
Pas op... ze werkt soms op mijn systeem : ze haalt altijd mijn bench overhoop (ik heb zo graag dat mijn bed mooi proper ligt); ze trekt mij bij mijn staart achteruit ('kweetet stom van mij, 't vrouwke had mij verwittigd, maar ja... ik heb ze het nooit verboden hé); in de auto pakt ze altijd de meeste plaats in (maar ja... waar moet ze die stelten anders leggen); ze heeft to-taal geen mensenkennis, hangt altijd direct rond de mensen hun nek... dat ziet er allemaal wel schattig uit, maar ik check de mensen toch liever eerst ne keer uit... Ik kijk dan naar 't vrouwke, geef haar een teken en dan weet zij ook direct wat voor vlees we in de kuip hebben.

Enfin, ik kan zo nog uren doorgaan, maar daar hebben jullie ook niet aan hé.

Effe vragen of 't vrouwke nog iets moet zeggen...

'Nee Chevy, ik voel me niet zo goed, ik ga naar bed; sluit jij straks de pc af ?'

Voila, dat is het dan zowat.

Woe-oe

22:20 Gepost door AvalonLuna in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: alaskan malamute |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.